تلافى نمود ، امّا در باطن از وى كينه داشت و اين معنى را ايتاخ فهميده بود ؛ بنابراين ، وى جماعتى در ميان انداخته رخصت حجّ طلبيده و متوكّل او را رخصت حجّ داد و گفت كه ايتاخ در قلمرو من در هر شهرى كه باشد امارت آن شهر متعلّق به اوست . القصّه ، ايتاخ متوجّه گرديد و متوكّل ايالت حرمين و حجاز را به وصيف ترك داد . وصيف ترك متعاقب رسيد . ايتاخ بالضّروره بعد از اداى حجّ به سامره مراجعت نمود .